Bron misset horeca 25 april 2003
Identity
Ik zit nu ruim twintig jaar in de horeca. Nooit spijt gehad. Ik ga ervoor en ik vind het geweldig. Het is enerverend, maar ik blijf er jong bij. Ik ben concepten gaan bedenken. In 1989 heb ik samen met een vriend Miller Time neergezet. Op zijn Amerikaans, maar niet schreeuwerig, met een jukebox, bepaalde verlichting en afgetimmerd met verzaagde balken uit de grachten van Amsterdam. Het is een tijdloos concept geworden. Een bureau deed de concept bewaking. We hebben in Nijmegen gezeten met Miller Time, in Breda, in Middelburg, en in Heerlen. Er zijn er nu nog drie over. Eindhoven, Bergen op Zoom en Tilburg. We hebben zaken afgstoten omdat ze niet op een A1 locatie zaten. In Nijmegen hadden we geluidsproblemen. Er woonden nog mensen boven het pand, die konden niet tegen de muziek. Miller Time is een franchise-idee. Muziek, kleding, promotie, personeelsbeleid. Daar is allemaal over nagedacht. Corperate identity noemen we dat. Exploitanten moeten zich aan de afspraken houden en niet zelf gaan fröbelen. Wie zijn afspraken niet nakomt, kan doorgaan, maar dan gaat wel de naam eraf. In Breda zijn we op die manie gestopt.
De laatste tijd ben ik bezig geweest met Zesenvijftigelf, waar we nu zitten, een multifunctioneel café, geïnspireerd op de Uitstad in Tilburg. Er is over nagedacht hè. Het is geen kwestie van een tent opengooien en het gas erop. Het is eten, drinken,dansen, bands en optredens.
Zesenvijftigelf is de postcode. Het centrum van Eindhoven. Vorig jaar heb ik achterin een zaal geopend 5611 XL, extra Large. Een clubidee. Hier komen residents hun kunstje doen. Marco V komt hier regelmatig. Benjamin Bates is hier kind aan huis. Ik heb vroeger zelf ook wel muziek gedraaid, maar het is niet meer te volgen. Sinds de house ben ik helemaal de weg kwijt. Maar ik hoor wel of het aardige of goeie muziek is, zoveel verstand heb ik er wel van.
Miller Time is ingekrompen om uit te kunnen breiden. Ik wil upgraden een dagfunctie erbij. De naam is in het buitenland gedeponeerd. Er zijn een paar mensen geïnteresseerd om Miller Time in Brazillie neer te zetten. In licentie. Het zijn Nederlanders. We zijn daar wezen kijken. We zijn er nog mee bezig. Ontwikkelingswerk zou ik het niet weer willen noemen. Die nobele doelstelling heb ik achter me gelaten. Ik kom regelmatig in Brazilië. Pas nog in Fortalesa geweest. Gelachen! Het is een verrekte mooi land. Ik heb altijd veel gereisd. De laatste jaren wat minder. Ik moet vaker bij het vrouwtje blijven.
Heiligdom
Ik volg nog wel een beetje Portugese les hè. Ik praat nog niet veel. Het gaat om de ondergrond, de grammatica. Op dinsdag avond. Dan is het vrouwtje dansen. Ik dacht: dan ga ik ook maar iets doen. Ik ben zelf niet zo dansbaar aangelegd. Met een fles bier kan ik goed dansen. Maar als ik met de vrouw dans, zegt ze: ga jij maar weer rustig zitten. In de horeca is het ook rustig, hè. Met de ideeën en concepten trouwens ook. Ik koop nog wel wat hier en daar, maar ik zeg niet: jongens nu gaan we er even stevig tegenaan. Ik heb hierachter nog een optie op een dubbele unit. En nog twee opties op panden elders in Eindhoven. En ik ben bezig met de overname van café van Mol. Van Mol ja, hier aan het Stratumseind. Dit is de grootste horecastraat van Nederland met 20 tot 30.000 mensen op zaterdagavond. Een trekpleister. Stratumseind is een heiligdom. Zeker voor de brouwerijen. Die lopen te rennen, dat wil je niet weten.
Voor van Mol moet ik kiezen, ga ik door met Heineken of wordt het een andere brouwer? Een zware strijd hoor tussen die brouwerijen. Ze proberen me op allerlei manieren te paaien. Ik vind dat moeilijk, want ik doe het nooit goed. Soms spelen ze op de man: als wij die locatie kwijt raken dan dit… en als wij die locatie niet krijgen dan dat! De ene brouwerij speelt het formeel, de ander sneaky. Ik werk veel met Heineken, maar ook met Interbrew. Met Grolsch en Bavaria doe ik ook zaken. Ze willen allemaal hè. Het is heel moeilijk om iemand te passeren, maar ik kies voor het voorstel wat zakelijk het beste uitpakt.
Schulden
leuker kunnen we het niet maken
Ik wil het nog wel een aantal jaartjes volhouden. Ik zal niet zeggen dat ik binnen ben. Dat vind ik verkeerd gezegd. Je kunt hooguit zeggen dat je na een aantal jaren uit de schulden bent, snap je? Ik doe ook alles wit,hè. Maar als je groot bent gaan ze dingetjes zoeken, de instanties. Wat dat betreft is de behandeling niet gelijkwaardig, dan zie je een kleine jongen die het heeft verknald wegkomen met een waarschuwing, terwijl een ander zwaar moet dokken.
Ik wil eigenlijk inkrimpen. Vijftien locaties in Nederland is eigenlijk zat. Het liefst zou ik alles verhuren of verpachten. Hooguit twee zaken voor mezelf houden. Zesenvijftigelf zou ik houden, want dat is toch ook mijn kindje en de Stunt natuurlijk. De Randstad hoeft voor mij niet. Amsterdam leek me vroeger wel wat, maar nu niet meer. Vroeger hield ik ervan om in de auto te zitten. Daar heb ik geen zijn meer in. Een beetje naar Eindhoven en Tilburg rijden. Dat is wat ik doe. En dan heb ik het wel een beetje gehad, Het liefste rij ik hier de auto voor de deur en ga ik op mijn gat zitten. Dat is het dan.
Cafe de Stunt bezoekers lazen ook:
