Het duurde lang, maar het ligt er sinds een week: een plan om de problemen met Marokkaanse jongeren in Eindhoven te bestrijden. Alleen zit de ambtelijke projectleider nu ‘ziek’ thuis en hebben vooraanstaande leden van de Marokkaanse gemeenschap al hun ongenoegen geuit.
Hebben die dingen misschien iets met elkaar te maken? Volgens verantwoordelijk wethouder Marriët Mittendorff niet. Zij draait er niet om heen: projectleider Mohamed Bouassria bleek niet geschikt voor de functie, met name in het ‘schrijven en presenteren’.
Andere bronnen zeggen echter dat Bouassria bij de bestrijding van de problemen de moskeeën en Marokkaanse organisaties als oudercomités een belangrijkere rol wilde geven. Verschil van inzicht of onkunde: feit is dat het ambtelijk flink rommelde.
Dat gekrakeel past in het moeizame wordingsproces van het hele plan. Sinds maart 2007 is er aan gewerkt. De regiopolitie had al in 2006 aan de bel getrokken. Agenten zagen de dagelijkse problemen met Marokkaanse jongeren. Mittendorff wilde ervoor waken Marokkanen te stigmatiseren. Pas toen er dit jaar landelijk een doorbraak kwam – de Amsterdamse burgemeester Cohen sprak begin september openlijk over Marokkaanse ettertjes – had ook de Eindhovense wethouder haar coming-out. ‘De overlast van Marokkanen op straat neemt toe’, zei Mittendorff eind september, op een avond in de wijk Vaartbroek. Na de landelijke ‘Marokkanentop’ eind oktober ging burgemeester Van Gijzel zich met het plan van aanpak bemoeien. Hij bepleitte meer samenhang en meer ‘drang en dwang’. Om die harde lijn tegenover de straatcriminelen had behalve politie en justitie ook de Marokkaanse gemeenschap zelf gevraagd. Die aanpak komt er nu. Mittendorff zegt zelf geen druk te hebben ervaren.
Voor de uitvoering van alle preventieve maatregelen, zoals gezinsondersteuning, lijkt weer het reguliere (welzijns)circuit aangesproken te worden, volgens de gebruikelijke patronen. Vadercomités en moskeeën voelen zich daardoor gepasseerd. Ze willen niet alleen ‘brandblussers’ zijn.
Dat signaal moet de gemeente serieus nemen, nu de Marokkaanse gemeenschap – eindelijk – betrokkenheid én verantwoordelijkheidsgevoel toont. Zonder draagvlak blijft het Marokkanenplan de zoveelste poging.
Cafe de Stunt bezoekers lazen ook:
